Rapport van de Voorzitter

De afgelopen 4 jaar is niet de gemakkelijkste periode geweest in de geschiedenis van de Federatie. De pandemie die in maart 2020 begon, krap een jaar na de aanvang van dit mandaat, heeft voor behoorlijke onverwachte uitdagingen gezorgd, zowel in het persoonlijke leven van gemeenteleden als het kerkelijk leven van de Federatie. De invloed van deze pandemie op de geestelijke gesteldheid van mensen en de impact op geestelijk leven van gemeenten mag niet onderschat worden. Ondanks dit gegeven zult u toch in de verslagen van de verschillende departementen en pijlers een bruisende Federatie tegenkomen. Het team waar ik de afgelopen 4 jaar leiding aan heb mogen geven heeft ondanks alles er toch de schouders ondergezet en met de beschikbare middelen er het beste van proberen te maken.

Covid19

Uiteraard kunnen we er niet omheen, veel van onze plannen als Federatie werden in maart 2020 plotseling onderbroken. Vanaf 12 maart werden alle kerken in de Federatie opgeroepen om hun deuren te sluiten en hun erediensten nog enkel in familiale kring te doen. Zonder dat we het toen wisten heeft deze situatie meer dan anderhalf jaar geduurd. In die tijd heeft er enorm veel persoonlijk leed plaatsgevonden. Zieken en ouderen die niet meer bezocht mochten worden. In sommige gevallen is er in eenzaamheid afscheid genomen van geliefden. En de verplichtte quarantaine heeft voor de nodig psychische druk gezorgd. Alle lagen van de kerk, van oud tot jong, hebben direct of indirect de gevolgen van dit virus ondervonden.

Ondanks dat er een streep werd getrokken door alle activiteiten van de Federatie, schakelde het pastorale team van predikanten bewonderenswaardig snel over op digitale dienstverlening. Er werden onmiddellijk middelen gezocht om diensten virtueel door te laten gaan. De nodige software werd uitgezocht om naast telefonisch vooral via het internet contact te onderhouden met de leden. Dit heeft tot gevolg gehad dat het gemak om digitaal vergaderingen, Bijbelstudies, gebedsavonden en trainingen te beleggen, zelfs na de pandemie, door blijft gaan. De meeste vergaderingen die de Federatie sindsdien belegd worden op een zogenaamde hybride manier gedaan. Ze vinden zowel in persoon als online plaats.

Gedurende de pandemie werden in België de mogelijkheden en regelgeving bepaald door de Administratieve Raad van de Protestants-Evangelische Eredienst (ARPEE) in overleg met het ministerie van justitie. Deze werden gecommuniceerd aan alle Adventkerken door middel van “Richtlijnen voor de protestants-evangelische erediensten in het kader van de coronacrisis”. Daarvan werd de laatste uitgebracht op 7 maart 2022. Feitelijk werden toen alle restricties in alle gewesten opgeheven. In het Groothertogdom van Luxemburg golden andere regels en werden de restricties vanuit de overheid eerder opgeheven. De Federatie is altijd uitgegaan van de lokale wetgeving en deze opgelegd aan de kerken.

De permanente gevolgen van de pandemie, naast de vele hybride vergaderingen, is voornamelijk dat veel kerken nog niet terug zijn op het kerkbezoek van voor 2020. Daarbij zijn veel leden de kerkdiensten online blijven volgen, ondanks dat de bewustwording en het belang van de behoefte voor persoonlijk contact enorm is toegenomen.  Financieel gezien, met name qua tienden, lijkt de pandemie geen permanente gevolgen te hebben. De algemene collecten, die ook al voor 2020 niet sterk waren, blijven wel achter. De komende jaren moet nog verder blijken wat de lange termijn gevolgen zijn van deze ingrijpende pandemie voor onze Kerk.

Pre-pandemie

Tijdens het eerste jaar van het mandaat was het Federatiebestuur voortvarend aan de slag gegaan om een duidelijke thematiek en beleid uit te denken voor de Federatie.  In November 2019 had zij daartoe een visie gekozen waarop in het jaar 2020 beleidsvoorstellen en programma’s ontwikkeld zouden worden: “Gedreven door liefde, kerken van de Zevendedags Adventisten helpen mensen om een zinvol leven te leiden, de gemeenschap te dienen en Gods hoop te delen, in harmonie met de Bijbel.” De drie elementen – mensen helpen een zinvol leven te leiden, de gemeenschap te dienen en Gods hoop delen – zouden de basis worden alle activiteiten en trainingen van de Federatie. Helaas is hier uiteindelijk niets van terecht gekomen vanwege de complete onzekerheid die gecreëerd werd door pandemie die een paar maand later uitbrak.

100-jarig bestaan van de Federatie

Tijdens het hoogtepunt van de pandemie mocht de Federatie toch een heugelijk moment vieren. Op Sabbat 17 april 2021 werd het 100-jarig bestaan van de Federatie gevierd tijdens een zogenaamd e-congres. In 1921 werd de Federatie in haar huidige vorm georganiseerd. De kerk bestond toen al 25 jaar in België, maar de Federatie werd toen als één van de eerste verenigingen in België gesticht. De dag werd ingevuld met een preek online, een interactieve Sabbatschool, een virtueel concert in de avond en, wat als hoogtepunt mag aangemerkt worden, een middag vol video’s met oud beeldmateriaal en interviews over de geschiedenis van de Federatie. Hierbij mag zeker Valérie Ballieux genoemd worden, die bijzonder hard gewerkt heeft om het nodige onderzoek en de diverse opnamen te coördineren en te bewerken.

Commissies

Veel van het werk van het Federatiebestuur wordt voorbereid in diverse commissies. Drie permanente commissie worden hiertoe elke mandaat benoemd: Commissie Personeelszaken, Financiële Commissie en de Klachten en Verzoeningscommissie. De laatste commissie is het afgelopen mandaat niet bij elkaar gekomen. Deze commissie wordt enkel bij elkaar geroepen indien er een klacht ingediend wordt bij het Federatiebestuur over een beslissing van het bestuur of een conflict waarbij predikanten betrokken zijn.

Het interdepartementaal overleg, welke reeds gedurende het mandaat 2015-2019 werd opgericht, is blijven functioneren tijdens dit mandaat. In dit overleg zitten alle verantwoordelijken van departementen, de Algemeen Secretaris en de Voorzitter. Dit overleg houdt zich voornamelijk bezig met de verschillende activiteiten van de departementen op elkaar af te stemmen en conflicten in de planning te voorkomen. Dit overleg zou in de toekomst wel vaker bij elkaar mogen komen en zo meer een kader te vormen voor alle activiteiten van de Federatie waardoor er meer coherentie mag ontstaan tussen de diverse departementen.

De Commissie Welzijn op het Werk, die naar aanleiding van de aanvulling op de wet welzijn op het werk van 1 september 2017, is opgericht komt één keer per jaar bij elkaar om het beleid ten aanzien van het verhoogde psychosociale risico van predikanten te evalueren. Deze commissie staat onder leiding van de Algemeen Secretaris en alle werknemers van de Federatie zijn hier lid van. Er zijn geen verdere uitbreiding van de maatregelen genomen die werden afgestemd tijdens het vorig mandaat.

Een nieuwe commissie is er aan het begin van 2022 opgericht door het Federatiebestuur. Op de Algemene Vergadering van 2019 werd door de Oriëntatiecommissie de volgende aanbeveling gedaan: “Opzetten van een adviescommissie bestaande uit mensen jonger dan 35 jaar die geregeld bijeenkomen om het Federatiebestuur en het predikantencorps te assisteren en adviseren over hoe de kerk relevanter kan zijn voor deze maatschappij en de huidige generatie jongeren.” De Jeugd Advies Commissie bestaat uit 9 leden van 18 tot 35 jaar onder een roulerende leiding van leden van de AdCom. De commissie heeft een behoorlijke vrijheid van het bestuur gekregen om inzicht te krijgen in de agenda en beslissingen van het Federatiebestuur. Tevens mag deze commissie gevraagd en ongevraagd advies geven aan het bestuur en de predikanten over onderwerpen die zij zelf mag bepalen. Hoewel de commissie enthousiast aan de slag is gegaan is het bijzonder moeilijk gebleken om hem gaande te houden. Drukke agenda’s van de jongeren en de daarbij komende examens hebben hierbij niet geholpen. Toch heeft deze commissie de potentie om een relevante stem te worden van de jongeren in onze kerk en de problematiek waar zij zich mee bezig houden. Een stem die veelal niet gehoord wordt in de kerk. Ik beveel dan ook aan voor het komende mandaat deze commissie te handhaven en beter te organiseren.

Predikanten

We hebben een behoorlijke uitbreiding van het predikantencorps gezien gedurende dit mandaat. De grootste zorg blijft het aantal Nederlandstalige predikanten voor de Vlaamse gemeenten van onze Federatie. Aan het begin van dit mandaat mochten we meteen afscheid nemen van twee Nederlandstalige predikanten, Maria Delgado en Christian Bultinck. Maria heeft dit gedaan op eigen verzoek en Christian heeft zijn werk als onderwijzer weer opgepakt. In 2020 werden twee Nederlandstalige predikanten aangenomen om de werkdruk in het Vlaams gebied te ledigen: Leendert Brouwer en Alex Ibragimov. Helaas zijn deze niet lang werkzaam gebleven in onze Federatie. Leendert kreeg een paar maanden later een call uit Kenia om als professor te werken aan de “Adventist University of Africa” en helaas konden we het contract met Alex niet verlengen. Eén van de twee studenten uit België die studeerden aan de Adventistische Universiteit van Collonges-sous-Salève, Fabio Luna, werd dat jaar aangenomen en een jaar later de andere, Jérôme Raucy. Fabio heeft succesvol zijn stage afgerond en Jérôme zit op dit moment in zijn tweede jaar stage.

In 2021 hebben we ook Ebrard Da Costa mogen verwelkomen als predikant voor de kerken in het Groothertogdom van Luxemburg. Naast deze taak werd hem ook het directeurschap van ADRA Luxemburg toevertrouwd. Aan het eind van 2021 mochten we dan weer een Nederlandstalige predikant verwelkomen, Dussan Cevallos. Hij werd parttime aangenomen om hem zo de gelegenheid te geven zijn Masters in de Theologie aan de Faculteit voor Protestantse Theologie en Religiestudies in Brussel te behalen. In 2021 moesten we afscheid nemen van Ion Lascu die met een welverdiend emeritaat is gegaan. Hij is in 2022 opgevolgd door een nieuwe predikant uit Roemenië, Adelin Lucian Costache. Adelin werd aangenomen op aanbeveling van een zoekcommissie die voor deze gelegenheid was opgericht.

In oktober 2020 is Johan Delameillieure met een welverdiend emeritaat gegaan. Johan heeft de kerk in België meer dan 40 jaar gediend, niet alleen als predikant maar ook als hoofd van diverse departementen. Na zijn emeritaat is hij nog voor 20% actief als predikant, dit vertaald zich in de verantwoordelijkheid voor één gemeente.

Aan het begin van 2023 mochten we dan toch nog verlichting vinden voor de Vlaamse kerken doordat we twee Nederlandstalige predikanten mochten verwelkomen in het team. Het koppel Thirza van den Broek en Marcelo Reis hebben beiden hun studies afgerond aan Newbold College in Engeland en zijn hun 2-jarige stage begonnen in Antwerpen. Respectievelijk de kerk en de Spaanstalige groep in Antwerpen. De laatste heeft behoefte aan een predikant die beide Spaans en Nederlands kan spreken. Op dit moment zijn er 14 predikanten in dienst bij de Federatie. Daarvan, 5 Nederlandstalig (2 deeltijds), 6 Franstalig (1 deeltijds) en 3 anderstalig. In het rapport van de Pastorale Zorg kunt meer details lezen.

Kantoorpersoneel

Aan het begin van 2023 hebben we ook afscheid moeten nemen van Chantal Dhoosche. Zij was het voornaamste contact tussen de gemeenten en de Federatie, met vooral met betrekking tot de kwartaalverslagen en ledentellingen. Zij is ook met een welverdiend pensioen gegaan. Ondertussen is er ook een vervanging gevonden voor haar. Zainabu Juma zal, als alles goed gaat, begin juni beginnen. Zij heeft een uitstekende beheersing van het Nederlands, Frans en Engels en de nodige administratieve kennis.

Het kantoor van ADRA-Belgium is de afgelopen 4 jaar ook behoorlijk gegroeid. Zo mochten ze Zoe Nolis, Sevil Yigit en Alicia Lepage verwelkomen. Hoewel de uitbreiding van het kantoor zeer gewenst is, plaatst het de Federatie voor een uitdaging om goede kantoorruimte beschikbaar te stellen.

Departementshoofden

Het is elk mandaat weer een uitdaging voor het Federatiebestuur om de diverse departementshoofden te vinden. De Benoemingscommissie van de Algemene Vergadering stelt over het algemeen enkel de betaalde hoofden van de departementen of pijlers voor. Het is dan aan het Federatiebestuur om de andere departmentshoofden gedurende het mandaat te vinden. Het betrof hier de hoofden voor de departmenten ESDA en IEBC, het Nederlandstalige en Franstalige Kinderpastoraat, het Vrouwenpastoraat, het gezondheidsdepartement, Pastorale Zorg, het departement voor Specifieke Behoeften en het communicatiedepartement. Voor al deze departementen zijn uiteindelijk vrijwilligers gevonden behalve voor het Nederlandstalig Kinderpastoraat en het departement voor Specifieke Behoeften. Dat laatste departement is voor mensen die iets meer hulp nodig hebben bij het volgen en bezoeken van kerkdiensten en kerkelijke activiteiten.

Groothertogdom Luxemburg

De Adventkerk in Luxemburg maakt de laatste jaren een gestage groei door. Deze groei is voornamelijk onder de Portugeessprekenden. Deze maken ongeveer 16% deel van de Luxemburgse bevolking. Voor de pandemie had er zich in de hoofdstad Luxemburg een nieuwe Portugeessprekende groep gevestigd met een aanzienlijk aantal leden. Jammer genoeg ontstonden er allerlei problemen tussen deze groep, de andere 2 kerken en de predikant. De resulteerde in een complete breuk in het vertrouwen onderling. Tijdens de pandemie heeft de groep zichzelf opgeheven, en na de pandemie zijn er gelukkig leden weer teruggekeerd naar één van de twee bestaande kerken.

Hoewel de kerk in Luxemburg groeit komt veel van het werk toch neer op dezelfde schouders. Dit kwam duidelijk naar voren bij het zoeken naar een directeur voor ADRA Luxemburg. Jaren van vrijwillige dienst heeft Paul Junker de nodige rust en zijn “pensioen” genomen. Hij heet zich altijd enorm ingezet voor ADRA Luxemburg en de organisatie in Luxemburg op de kaart gezet. Bij het aanstellen van een nieuwe predikant in Luxemburg, Ebrard Da Costa, is de opdracht meegegeven om tijdelijk het ADRA-directeurschap waar te nemen. ADRA Luxemburg moet een vernieuwing door maken en om haar toekomst veilig te stellen moet zij belastingvrijstellingsverklaringen kunnen uitgeven, wat op dit moment nog niet mogelijk. Toch is gebleken dat de combinatie van ADRA Luxemburg en het pastorale werk niet altijd goed te combineren is. Een andere oplossing voor het directeurschap dient dan ook gevonden te moeten worden.

De kerken in Luxemburg zijn georganiseerd in een vereniging die sinds de jaren 80 bestaat. Deze vereniging heeft een puur administratieve functie, onder andere om een rechtspersoon in Luxemburg te hebben. Deze vereniging opereerde bijna geheel zelfstandig. In de laatste paar jaar werd het voorzitten van deze vereniging telkens zwaarder. Met name met het oprichten van een 2^e kerk in Luxemburg begon de vereniging de rol van de Federatie te vervangen. Marc Brimeyer, die de laatste jaren de rol als voorzitter vervulde, gaf te kennen deze verantwoording niet langer te willen en kunnen dragen. Het leiderschap van de vereniging is overgenomen door de Federatie en verversing van de statuten zijn genoodzaakt. De vereniging functioneert nu meer in lijn met de structuur van de kerk.

Op geregelde momenten heeft het Federatiebestuur zogenaamde “Vraag & Antwoord” bijeenkomsten gepland in Luxemburg. Tijdens deze bijeenkomsten werd de mogelijkheid geboden om vragen te stellen aan het Federatiebestuur, die voornamelijk vertegenwoordigd werd door de administratoren en verantwoordelijken van de pijlers. Het was ook de gelegenheid voor het Federatiebestuur om te horen hoe ze beter de gemeenten in Luxemburg kon dienen in hun eigenheid.

Gebouwen

In het afgelopen mandaat zijn er enkel bouwprojecten gestart of juist afgemaakt. De eerste daarvan is de kerk van Kortijk. Deze was reeds aangeschaft maar moest van een school omgebouwd worden tot een kerk. Dit project is bijna in haar laatste fase.

Een tweede project is het kerkgebouw voor de Ghanese gemeente in Antwerpen. Hiervoor is een garage aangekocht aan de Drabstraat in Mortsel. Helaas heeft dit project aanzienlijke vertraging opgelopen vanwege de problematiek rondom de herbestemming van het gebouw. Na 4 jaar word op dit moment de laatste hand gelegd aan het ontwerp van het gebouw om de uiteindelijke vergunning aan te kunnen vragen.

Een project dat reeds vele jaren geleden was gestart is de aankoop van een kerkgebouw aan de Brogniezstraat in Brussel. Aangekocht met de hulp van een 13^e Sabbatschoolcollecte kon eindelijk eind 2022 de kerk geïnaugureerd worden. Gelegen in hetzelfde gebouw als het hoofdkantoor van de Verenigde Protestantse Kerk in België, bied het een frisse en modern onderdak aan twee kerken,  de Portugees- en Spaanstalige Kerk van Brussel. Doordat dit gebouw in gebruik werd genomen kon de Spaantalige Kerk Bethel haar intrek nemen in het kerkgebouw aan de Walcourtstraat, wat oorspronkelijk door de Spaanstalige Kerk van Bizet werd gehuurd, maar die nu hun intrek in de Brogniezstraat hebben genomen.

Het Federatiebestuur heeft ook enkele kerkgebouwen moeten verkopen, veelal omdat het onderhoud aan het kerkgebouw niet meer was op te brengen of omdat de gemeente ophield te bestaan. Hierdoor is het kerkgebouw van Charleroi en Mechelen ook verkocht, waarbij de laatste nog niet verkocht is. Toen de kerk van Moeskroen ophield te bestaan, werd ook het gebouw te koop aangeboden. In antwoord op aanbeveling 4.4 van de Oriëntatiecommissie om het Federatiekantoor op te knappen en te moderniseren is in 2021 de Lambertinezaal geopend. Deze vergaderruimte is uitgevoerd met moderne technieken om hybride vergaderingen mogelijk te maken. Deze vergaderzaal is ondertussen veelvuldig gebruikt. De vergaderzaal is vernoemd naar één van de eerste Adventisten van België, mevrouw Lambertine Thonet-Xhaufflaire.

Nieuwe groepen en kerken

We hebben 3 nieuwe groepen van Adventgelovigen officieel mogen verwelkomen. In 2019 was dit de groep “Living Hope”. Deze groep is ontstaan uit de Internationale Kerk in Brussel en komen bij elkaar aan de rand van Brussel in de gemeente Asse. De moederkerk voor “Living Hope” is de Federatie. De tweede groep is die van “Grammont”. De groep komt bij elkaar in het Vlaamse plaatsje Geraardsbergen, maar zijn Franstalig en staan onder begeleiding van Fabio Luna.  Zij zijn voortgekomen uit de Franstalige Afrikaanse gemeente in de Kruidentuin, Brussel, die dan ook de moederkerk zijn. De derde groep is een Ghanese Groep in Brussel. Zij hebben als moedekerk de Ghanese Kerk in Antwerpen. Tijdens deze Algemene Vergadering mogen we ook een nieuwe kerk verwelkomen. De Spaanstalige groep in Antwerpen zal hopelijk tijdens deze vergadering door haar zusterkerken worden verwelkomd in de zusterschap van Adventkerken.

Partnerschappen

De Federatie is op verschillende manieren verbonden met allerlei instanties en werkt nauw samen met de structuur in de Adventkerk. Onze eerste verbintenis is uiteraard met de Frans-Belgische Unie waar we samen met 2 andere Federaties van deel uitmaken. We zijn met 3 personen vertegenwoordigt in haar bestuur en verder zitten we in verschillende overlegorganen van de verschillende departementen. Uiteraard zijn we ook vertegenwoordigt in de redactie van de “Revue Adventiste”.

Voor de Vlaamse gemeenten zijn we afhankelijk van het materiaal dat geproduceerd wordt door de Nederlandse Unie. Helaas is het afgelopen mandaat het niet gelukt om een nauwe samenwerking te bewerkstelligen met het Dagelijks Bestuur van de Nederlandse Unie. Ondanks dit zijn er wel nauwe banden ontstaan tussen verschillende Vlaamse jeugdgroepen en Nederlandse scoutinggroepen, waarbij elkaars activiteiten geregeld bezocht worden. Tevens zit de voorzitter in de redactieraad van het blad “Advent” en het blad “Contact”. Sinds 2003 zijn we een partnerkerk van de Verenigde Protestantse Kerk in België (VPKB). Zij behartigen onze belangen bij de diverse overheden in België. Verder helpen zij ons bij het verkrijgen van werk- en verblijfsvergunningen en is er een geregeld overleg met alle partnerkerken over politieke en religieuze ontwikkelingen in België. De VPKB vervult hierin een puur administratieve rol en zijn wij compleet autonoom qua theologie en kerkelijke structuur en organisatie.

Onafhankelijke pastoraten

Naast de kerkelijke structuur bestaan er ook pastoraten die niet direct onder het bestuur van de Federatie staan. Deze worden over het algemeen “Independent Ministries” genoemd. Daarbij bestaan er volgens de Generale Conferentie 2 varianten: de zogenaamde “Supportive” en “Nonsupportive”. De laatste zijn pastoraten die niet mee willen werken met de structuur van de kerk en in sommige gevallen zelfs de officiële kerk tegenwerken. De noodzaak van Onafhankelijke Pastoraten is evident – de Federatie kan onmogelijk al het werk alleen doen. Er moet dus ruimte zijn voor leden om zich los van de kerkstructuur te organiseren en haar diensten aan te bieden. De unie heeft daartoe een document opgesteld waarin de voorwaarden vastgelegd zijn om als Onafhankelijk Pastoraat erkend te worden en het label “Supportive” of Ondersteunend mee te krijgen. Deze voorwaarden zijn gebaseerd op de voorwaarden van de Generale Conferentie zoals vastgelegd in de “Working Policy”.

Ook in België hebben we enkele Onafhankelijke Pastoraten, helaas geen van allen worden gezien als ondersteunend. Dit betekent niet dat ze geen goed werk doen, maar tot nu toe zijn ze niet bereid geweest om aan de voorwaarden van het document van de unie te voldoen. Twee nieuwe Onafhankelijke Pastoraten zijn het afgelopen mandaat gestart: “De Goede Weg” en “Adventschool”. De laatste heeft een school opgericht in de vorm van collectief huisonderwijs waarbij er gebruik wordt gemaakt van het lesmateriaal van “Christian Education Europe”. Er is geen verdere samenwerking tussen de Federatie en de Adventschool.

Hoewel we in principe open staan Onafhankelijk Pastoraten, vooral omdat de Federatie en de kerken alle hulp kunnen gebruiken bij het verkondigen van het evangelie, vinden we het ook bijzonder jammer als een samenwerking niet mogelijk is. Toch moeten we ook erkennen dat het soms voor beiden, zowel de Federatie als het Onafhankelijk Pastoraat, beter is om echt onafhankelijk verder te gaan. Uiteraard blijft de Federatie openstaan voor toekomstige samenwerking.

Dankwoord

Ik wil bijzondere dank uitspreken naar iedereen waarmee ik het afgelopen mandaat heb mogen samenwerken. Uiteraard mijn medebestuurders, Edouard Ajinça en Christian Sabot. Ik heb altijd terug kunnen vallen op jullie, zeker in de korte periode dat ik ziek was, en ik heb altijd het gevoel gehad dat ik er niet alleen voor sta. Ook de secretariële ondersteuning van Chantal Dhoosche en Valérie Ballieux zijn van onschatbare waarde geweest. Tussen beiden zit er zoveel kennis over de geschiedenis, de processen en de procedures van de Federatie. Het is onmogelijk het werk te doen als voorzitter zonder hun hulp. In het bijzonder wil ik Valérie bedanken. Ze is een enorme steun en toeverlaat voor mij en iedereen op het kantoor. Haar deur staat altijd open om even je zorgen af te laden.

Uiteraard ook dank aan alle hoofden van de pijlers en departementen. Het is voor jullie niet gemakkelijk geweest om je departement te kunnen leiden, vooral tijdens de pandemie. Toch gingen jullie door en hebben jullie andere manieren gevonden om zoveel mogelijk de kerken, de leden en de jongeren te ondersteunen in hun geloofsleven en taken.

Mijn collega’s in het predikanten corps wil ik bijzonder danken. De open discussies, de scherpe vragen, maar vooral ook het lachen en de ontspannen sfeer maken werken en leidinggeven in deze Federatie bijzonder aangenaam. Dit zou niet mogelijk zijn zonder de hulp en vriendschap van de verantwoordelijken voor Pastorale Zorg: Rudy Van Moere en Luc Delameillieure.

Dank ook aan het Federatiebestuur en de diverse leden van de verschillende commissies. Dank voor jullie steun, maar zeker ook de bereidheid om extra vergaderingen bij te wonen en mee te denken aan oplossingen voor zoveel verschillende problemen.

Als laatste wil ik en bijzondere erkenning geven aan predikanten en medewerkers die in het afgelopen mandaat zijn ontslapen. Zij hebben zich jarenlang ingezet voor de Federatie en de diverse gemeenten.

Jean Geeroms (2 februari 1932 – 9 november 2019)
Roza Saveniers (6 april 1932 – 11 september 2020)
Roger Lenoir (21 november 1921 – 12 november 2020)
Léon Liénard (31 januari 1926 – 2 juni 2021)
Hans Jongkind (13 juli 1944 – 6 juni 2021)
Daniëlle Boumann-Maes (17 juni 1942 – 12 oktober 2022)

Maar laten we God danken, die ons de overwinning geeft door onze Heer Jezus Christus

1 Korintiërs 15:57

Aanbevelingen

De kerk in België en Luxemburg staat zoals altijd voor een aantal uitdagingen. De grootste uitdagingen zijn daarbij het bereiken van de autochtone bevolking, jongeren te blijven betrekken bij de kerk, de kerk als een welkome en veilige plaats voor alle mensen en het onderhoud en aankoop van kerkgebouwen. De volgende aanbevelingen kunnen hierbij helpen.

• Het afgelopen mandaat is er flink geïnvesteerd in het predikantenteam. Hoewel aan de Vlaamse kant er nog steeds een nood is, hebben we nu wel de mogelijkheid om serieus een predikant vrij te maken om een postmodern of hedendaagse gemeente te stichten. Dit zou wel een predikant moeten zijn met voldoende culturele kennis van België en het hedendaags denken om echt een verbinding weten te maken met autochtone bevolking.
• De Jeugd Advies Commissie dient gehanteerd te worden. Deze verdient echter meer aandacht en het is aan te bevelen om een vaste voorzitter te benoemen. Dit kan de voorzitter van de Federatie zijn of een predikant die goed kan luisteren en de behoeften en discussie van de jongeren weet te verwoorden bij het Federatiebestuur, predikanten of ander groepen.
• De predikanten en kerken van de Federatie op de volgende vlakken op te leiden:
  • leiderschapstraining – de komende jaren moet het predikantenteam verder voorbereid worden om leiderschapsposities te kunnen bekleden in zowel onze Federatie als de Unie.
  • veilige kerken – helpen via de predikanten kerken een veilige omgeving te laten zijn voor alle mensen. Waar in alle veiligheid mensen met hun zorgen, problemen en worstelingen een thuis mogen vinden. Tevens is het van belang voor predikanten om misbruik (seksueel, spiritueel, fysiek of mentaal) te herkennen en te weten hoe te handelen. Uiteindelijk moeten slachtoffers van misbruik zich veilig en beschermt voelen in onze gemeenten.
  • bewustwording relatie moslims – het gedeelte van de bevolking in België en Luxemburg dat niet tot de Christelijke traditie behoort maar cultureel of religieus Moslim is, zal in de komende jaren exponentieel toenemen. Naast het bereiken van de autochtone bevolking zullen we ook de boodschap moeten kunnen delen met onze Moslimbroeders en zusters. Een gedegen kennis van de Moslimcultuur en godsdienst is essentieel. Predikanten aanmoedigen om deel te nemen aan opleidingen als EMOUNA kunnen daarbij enorm helpen.
• In samenspraak met het Vrouwenpastoraat, Kinderpastoraat, Pastorale Zorg en het Jeugddepartement een protocol en trainingen ontwikkelen over seksueel, fysiek, geestelijk en mentaal misbruik in de kerk.
• In samenspraak met Pastorale Zorg een psychosociale ondersteuning ontwikkelen voor predikanten. Het predikantenwerk kan behoorlijk eenzaam zijn waardoor problemen in de kerk of het gezin niet gedeeld of besproken kunnen worden op een voor de predikant veilige manier. Er is behoefte aan een plaats (collegiaal of professioneel) waar de predikant z’n hart kan luchten zonder directe consequenties voor zijn werk of status.
• In samenspraak met de Penningmeester een commissie gebouwen oprichten die onderzoek doet naar noden, behoeften en onderhoud aan alle kerkgebouwen in de Federatie. Daarbij zal deze commissie ook prioriteiten stellen in de aanschaf en het groot onderhoud van gebouwen.

Ik wil een vraag stellen over dit rapport.